In 1980 begon ik met een cursus poppen maken bij Cecile van Dongen. Het waren eenvoudige poppen van zelfhardende klei maar al gauw werden het karakterpoppen en sprookjesfiguren van ongeveer 20 cm en groter. Deze poppen heb ik gemaakt tot 1999.

In 1988 heb ik de eerste prijs gewonnen op de miniaturenbeurs in Arnhem met "Het Muizenhuis" (op een schaal van 1 : 24) dat ik samen met mijn man Marius heb gemaakt. Helaas werd Marius in 1999 ziek en overleed in juni 2000. Het duurde tot 2002 voordat ik weer ging boetseren. Dit keer werden het miniatuurpopjes. Enige ervaring had ik hier al mee omdat ik voorheen voor mijn vriendin Els een theaterscene in een schilderij-lijst had gemaakt. De schaal hiervan was 1 : 12. Het tafereel is naar een gedicht van Els vormgegeven.

Vaak vragen mensen mij welke techniek ik gebruik, maar die heb ik niet. De meeste technieken heb ik mijzelf eigen gemaakt en daarom werk ik ook niet volgens een vast patroon. Het voordeel hiervan is dat ieder karakterpopje een geheel eigen handtekening krijgt. De popjes worden gemaakt van een polymeer-klei genaamd "Crealtherm". Deze klei kan gemakkelijk afgebakken worden in een huishoud-oven op 130 graden Celsius.

De dames en meisjes poppen krijgen altijd echte haren wimpers en de kleding komt uit verschillende stijlperioden, alhoewel de Victoriaanse periode voor mij tot nu toe de voorkeur geniet.

Deze voorkeursstijl komt ook terug in het Dickensstraat Project dat ik voor het tijdschrift Poppenhuizen en Miniaturen heb gemaakt.

Ik hoop dat U veel plezier beleeft aan het werk dat ik hier laat zien. Als U opmerkingen of vragen heeft dan beantwoord ik die graag. U kunt mij bereiken via de contactpagina.

Hartelijke groeten, Mieke.